மகனின் திருமணத்தில் நவீனாவின் உயிரைப் பறித்த காதலனின் அன்பு பரிசு..!

மதுரையைச் சேர்ந்த சிவா என்ற இளைஞன் பட்டப்படிப்பு முடித்துவிட்டு வேலை தேடிக் கொண்டிருந்தான். ஒரு நாள் வேலைக்காக interview சென்ற பொழுது, அங்கு தேவதையை போன்ற ஒரு பெண்ணைக் கண்டான்.

அந்த அழகிய பதுமையின் பெயர் நவீனா, இருவரும் ஒரே நிறுவனத்தில் வேலைக்கு சேர்ந்து நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தனர்.. இது நாளடைவில் காதலாக மாறியது. என்னடா இது பழைய கதை மாதிரி இருக்கேனு யோசிக்கிறீங்களா? முழுவதும் படிங்க… அப்புறம் தெரியும்.

இருவரும் நீண்ட நாட்களாக உயிருக்கு உயிராய் காதலித்து வந்தனர்….

காதலிக்கும் நேரத்தில் நவீனா காதலனிடம் அடிக்கடி என் இதயம் உன்னிடத்தில் தான் உள்ளது… பத்திரமாக பார்த்துக்கொள் சிவா என்றுக் கூறிக்கொண்டே இருப்பாள்.

திடீரென்று, சிவாவிற்கு வேறு இடத்தில் வேலை கிடைக்க அவன் அந்த நிறுவனத்தை விட்டு சென்று விட்டான். இருந்த போதிலும், அவள் மீது வைத்திருந்த அதீத காதல் குறையவில்லை. காலம் சென்றது, நாட்கள் நகர்ந்தன. இந்நிலையில், காதலியின் வீட்டில் நல்ல வசதியான பணக்கார மாப்பிள்ளை பார்த்தனர்….

நவீனாவை முதலில் கட்டாயப்படுத்தி பிறகு மனம் மாற்றி அவள் சம்மதத்தை பெற்று விட்டனர்….

கல்யாணம் நிச்சயம் ஆனது….

ஒருநாள் நவீனா சிவாவிற்கு phone செய்தாள் pls என்னை மறந்துவிடு….

எனக்கு கல்யாணம் நிச்சயம் ஆகிடுச்சி Pls என்னை மறந்துவிடு….என்று சொல்லிவிட்டு phone switch off செய்துவிட்டாள்…

கல்யாண நாள் நெருங்கியது….

வீட்டில் கல்யாண வேலை அரங்கேறியது….

நவீனா முகத்திலும் காதலின் சோகம் மறைந்து கல்யாண களை பிறந்தது…

அங்கே கல்யாண நாள் நெருங்க நெருங்க அவள், சிவாவையும், அவன் மீது கொண்ட காதலையும் மறந்தாள்….

ஆனால், சிவா காதலை மறக்கவும் முடியாமல் காதலியை வெறுக்கவும் முடியாமல் தினம் தினம் நவீனாவை எண்ணி எண்ணி உருகினான்…..

தனிமையில் வாடினான், வலியில் துடித்தான்….என்ன செய்வதென்று தெரியாது தினம் தினம் செத்துக் கொண்டிருந்தான்.

ஒவ்வொரு நொடியும், என் இதயம் உன்னிடத்தில் தான் உள்ளது….பத்திரமாக பார்த்துக் கொள் என்று நவீனா கூறிய வார்த்தை அவனை உயிரோடு கொன்றது…..

அங்கே கல்யாணம் சிறப்பாக நடைப்பெற்றது…..

அந்த காதலிக்கு(நவீனாவிற்கு) sorry அந்த மணப்பெண்ணுக்கு ஏகப்பட்ட வாழ்த்துக்கள்….

ஏகப்பட்ட பரிசுகள் வந்த வண்ணம் இருந்தன…..

அப்பரிசுகளில் ஒரு பரிசு அவள் சந்தோசத்தை சேதப்படுத்தியது…..
ஆம், அப்பரிசு காதலன் சிவாவின் கையெழுத்து இடப்பட்ட பரிசு. RECEPTION முடியும்வரை காத்திருந்தவள் முடிந்தவுடன் காதலன் அனுப்பிய பரிசை தேடினாள்….

தேடி அந்த பரிசை எடுத்துக் கொண்டு தன் மணமகள் அறை சென்று தன் காதலன் அனுப்பிய பரிசுப் பொருளை பிரிக்காமலே அதற்கு முத்தம் மழை பொழிந்தாள்.

அவள் மனம் அவனை நினைத்து வாட கண்கள் கண்ணீர் ஆறாய் ஓடியது. பழைய நினைவுகள் அவளை வாட்டியது…

விடிய விடிய அழுதாள்….

அவள் அழுகையை கண்டு நிலவும் கரைந்தது….

சூரியன் உதித்தது விடியலும் பிறந்தது….

இனி அழுது பயனில்லை அவனும் மனம் மாறி திருமணம் செய்துக் கொள்வான், என்று நினைத்து அந்த சிவா அனுப்பிய பரிசை பிரிக்கப் போனாள்…. எண்ணம் மாறியது பிரித்தாள் அவன் நினைவுகள் என்னைக் கொன்றுவிடும். என்று எண்ணியவள் அப்பரிசினை பிரிக்காமல் அப்படியே பத்திர படுத்தினாள்..

கல்யாணம் முடிந்தது…..

காலங்களும் உருண்டு ஓடியது…..

ஆனால் அவளால் தன் கணவனை காதலிக்க முடியவில்லை…..

நவீனா கணவன் நல்லவனாக செல்வந்தனாக இருந்தும் தன் மனைவியின் இதயத்தை பெற முடியவில்லை…..

ஊருக்காக தன் பெற்றோர்களுக்காக காதல் இல்லாமல் உறவு கொண்டு குழந்தைப் பெற்றனர்….

தன் மகன் முகத்தில் தன் சிவாவின் முகத்தைக் கண்டாள். பல தடைகளை தாண்டி மகனுக்கு தன் காதலன் (சிவாவின்) பெயர் சூட்டினாள். தன் மகன் மூலமாக மீண்டும் பழைய நினைவுகள் அவளை கொன்றன….

அவள் கணவன் என்ன என்னவோ செய்தும் அவனால் அவன் மனைவி இதயத்தை பெற முடியவில்லை. அதனால் மனம் வெறுத்து வழி மாறினான்.

விவாகரத்து….

நவீனாவால் காதலனை மறக்க முடியவில்லை….

அவள் கணவனால் பொய்யாக வாழ முடியவில்லை….. விவாகரத்து வாங்கி கொண்டனர்…..
பிரிந்தனர்…..

இவள் தன் காதலனை எண்ணி உருகினாள்….

அவள் கணவன் இவளை எண்ணி வாடினான்…

வருடங்கள் ஒடியும் காலங்கள் கரைந்தும் வாலிபம் சென்று வயதாகியும் இவளால் காதலனை மறக்க முடியவில்லை. அவள் கணவனும் இவள் நினைப்பில் வாழ்ந்து வந்தான்…..

மகன்(சிவா) பெரியவனான்…..

மகனுக்கு திருமணம் நிச்சயிக்கப்பட்டது…..

மகனின் திருமணநாள் நெருங்கியது….

இவளின் திருமணநாளில் இருந்த சந்தோசம் சிறிதளவுகூட தன் மகன் கல்யாணத்தில் இல்லை….

காரணம் பத்திரிக்கையிலும் ஆங்காங்கே பேனரிலும், போஸ்டரிலும், மணமகன் பெயரில் தன் சிவாவின் பெயரை கண்டதும் தன் காதலனுக்கே கல்யாணம் நடப்பது போல் கவலையில் மூழ்கினாள்…..

ஏதோ இனம் புரியா வலி……

ஏதோ இனம் புரியா வலி அவளைக் கொன்று தின்றது. மகனின் RECEPTION கோலாகலமாக நடந்தது. ஒரே மகன் கல்யாணம் என்பதால் கல்யாணத்தை ஆடம்பரமாக செய்தான். உணவு விருந்து கச்சேரி என எல்லாமே சிறப்பாக நடந்ததால் அனைவரும் சந்தோசத்தில் மூழ்கினர்.

மூவரை தவிர…..

ஆம், நவீனா தன் காதலனை எண்ணி வாடினாள்…..

அவள் கணவன் இன்னும் தன் மனைவியின் இதயத்தை பெற முடியவில்லையே என்று வருந்தினான்….

தன் தாய், தந்தைக்கு என்னதான் பிரச்சனை நம் கல்யாணத்தில் கூட அவர்களால் சந்தோசமாக இருக்க முடியலையே என்று காதலன் பெயர் கொண்ட மகன் கண் கலங்கினான்…..

தன் மகன் RECEPTIONக்கு வந்த பரிசுப் பொருட்கள் அவளின் பழைய நினைவுகளை தூண்டியது. காதலன் தன் கல்யாணத்திற்க்கு அனுப்பிய பரிசு ஞாபகம் வந்தது.

அப்பரிசினை காண இதயம் துடித்தது, கண்கள் ஏங்கியது. யார் சொல்லும் கேளாமல் யாரையும் பாராமல் பரிசினை தேடி தன் கால்கள் நகர்ந்தது…..

அந்த இரவில் அவளுக்கு துணையாக அவள் கண்ணீரும் காதலன் நினைவுகள் மட்டுமே துணைக்கு வந்தது..

தன் மனைவி கண்ணீருடன் இந்த ராத்திரியில் செல்வதை கண்டு அவன் கணவனும் அவளை பின் தொடர்ந்தான்.

கால்கள் தெறிக்க ஓடியவள், தன் வீட்டினை அடைந்தாள், அவள் கணவனும் வந்தடைந்தான்.

அழுது அழுது சிவந்த கண்களுடன் தன் காதலன் தன் கல்யாணத்திற்கு அனுப்பிய பரிசினை தேடினாள்……

பொக்கிஷம் போல் பத்திரப்படுத்திய பரிசினை கண்டு தன் காதலனையே மீண்டும் கண்டதைப் போல் இன்பத்தில் திகைத்தாள். ஆசையில் முத்தம் கொடுத்து அப்பரிசினை கட்டி தழுவி ஆனந்த கண்ணீரில் அதை நனைத்தாள்.

பின்பு, திடீரென்று பரிசை பிரிக்காமல் எழுந்தவள், தன் அறை சென்று தன் RECEPTION புடவையை உடுத்தினாள்.

இந்த பரிசினை எந்த கோலத்தில் தன் காதலன் என்னை காணவேண்டும் என்று நினைத்தானோ அதே கோலத்தில் அப்பரிசினை காண முற்பட்டாள்.

தன் அன்பு காதலன் அனுப்பிய பரிசினை பிரிக்கும் ஒவ்வோரு நொடியும் தன் வாழ்வினை ஒவ்வொன்றாக மறந்தாள்……

தான் இன்னொருவர் மனைவி……தனக்கு ஒரு மகன் இருக்கிறான்…….அவனுக்கு இன்று திருமணம்.,

வாலிபம் ஓடி தான் இன்று ஒரு வயதான தாய், இன்னொருவன் மனைவி என்பதை மறந்தாள்……

இப்பொழுது அவள் கண்களுக்கு தன் காதலன் மட்டுமே தெரிந்தான். அவள் கண்ணில் காதல் பெருகியது. வாலிபம் திரும்பி வானில் பறப்பதை உணர்ந்தாள்…..

பரிசினை பிரித்தாள்…..

அப்பரிசினுடன் ஒரு கடிதம் இருப்பதைக் கண்டு எடுத்து படித்தாள்……. படித்த அடுத்த நொடியே அதிர்ச்சியில் கீழே விழுந்தாள் நவீனா.

கணவன் அவளை ஓடி வந்து தாங்கி பிடித்தான்……

ஆனால், நவீனா கணவன் மடியில் காதலன் பெயரை சொல்லி கொண்டே மடிந்தாள்…….

இறக்கும் தருவாயில் அந்த பரிசினை கணவனிடம் கொடுத்து மன்னிச்சிடுங்க என்று சொல்லி தன் கணவன் மடியில் தன் காதலன் பெயரை சொல்லிக் கொண்டே இறந்தாள்…..

தன் மனைவியின் உயிரை பறித்த பரிசினை அந்த கணவன் கோபத்துடன் கண்டான்…..

கண்டதும் அதிர்ந்து போய்விட்டான்.
காரணம், ஒரு குடுவையில் ரத்த கறையுடன் அழுகிய நிலையில் ஓர் இதயம்…….

அத்துடன் ஒரு கடிதம்…….அதில், அன்புள்ள காதலியே,

நீ என்னை காதலிக்கும் பொழுதெல்லாம் என்னிடம் கூறிய வார்த்தை…..அன்பே என் இதயம் உன்னிடத்தில்…..என்பது தான். அது உண்மை தான் அன்பே உன் இதயம் என்னிடத்தில் தான் உள்ளது……

உன் இதயத்தை என்னிடம் கொடுத்துவிட்டு கல்யாணத்திற்கு பிறகு உன் கணவனுக்கு எதைக் கொடுப்பாய்……

ஆகையால் உன் இதயத்தை உனக்கே திருப்பி அனுப்புகிறேன்.

Comments

comments

Related posts